Nature Food dergisinde yayımlanan çalışmada, dünya genelindeki 186 ülkenin tarımsal üretim kapasitesi, yedi ana kategori üzerinden karşılaştırıldı: meyve ve sebze, et, süt ürünleri, balık, bitkisel proteinler, nişastalı gıdalar ve diğerleri. Güçlü yerel üretim kapasitesi açısından dikkat çeken Guyana, tarımsal bağımsızlık konusunda öne çıkan tek ülke olarak öne çıktı. Araştırma; nüfusunun ihtiyaçlarını karşılayan ve hiçbir gıda kaleminde dışa bağımlı olmayan tek ülke olarak bu ülkeyi tanımlıyor. Çalışma, küresel olarak, ülkelerin yüzde 65’inin et ve süt açısından üretim fazlasına sahip olduğunu; ancak bu dengenin diğer kategorilerde bozulduğunu gösteriyor. Çin ve Vietnam gibi bazı ülkeler ise yedi kategoriden altıında kendi ihtiyacını karşılayabiliyor. Ancak analizler Guyana’nın tüm gıda gruplarında kendine yeterli olduğunu göstermeyi başardı. Afganistan, Katar, Yemen, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), Irak ve Makao ise araştırmaya göre bazı gıda gruplarında dahi üretimde yetersizlik yaşıyor.
“DÜŞÜK GIDA ÜRETİMİ HER ZAMAN OLUMSUZ DEĞİL” başlıklı bölümde, Göttingen Üniversitesi’nden Dr. Jonas Stehl ile BBC’ye yapılan açıklamalarda, düşük gıda üretiminin her zaman olumsuz sonuç doğurmadığı kaydediliyor. İklim, toprak kalitesi ve sıcaklık farkları gibi etkenler bazı ülkelerin tarımsal üretime elverişsiz olmasına yol açabilir; bu ülkeler için gıdayı ithal etmek, maliyet ve lojistik açısından daha verimli olabilir. Ancak kuraklıklar, savaşlar ya da ihracat yasağı gibi küresel krizlerin, dışa bağımlı ülkeleri ciddi biçimde riske attığı vurgulanıyor: COVID-19 ve Rusya-Ukrayna savaşı, ithalat bağımlılığının kırılganlığını net biçimde ortaya koydu. Böyle zamanlarda gıda tedarik zincirlerinin dayanıklı olması artık bir tercih değil, bir gereklilik haline geliyor.
“GIDA MİLLİYETÇİLİĞİ” YENİDEN YÜKSELİŞTE
pandemi ve ardından gelen çatışmalar sonrası pek çok ülke, gıda milliyetçiliği politikalarını yeniden gündeme taşıdı. Ulusal üretimi artırıp ithalatı azaltmak, yalnızca ekonomik bir hedef değil, aynı zamanda stratejik bir güvenlik meselesi olarak ön plana çıktı. Stehl, çalışmalarını şu sözlerle özetledi: Halk sağlığını güvence altına almak için sürdürülebilir ve güvenilir gıda zincirleri şarttır. Her ülke kapasitesini güçlendirmek zorundadır.
News
