Bilim insanları, gezegenimizin günlerinin gittikçe uzadığını ve gelecekte Ay’ın konumuna bağlı olarak bazı teorik senaryolara yol açabileceğini öne sürüyor. Şu anda Dünya’nın aniden durması imkansız görünse de, uydumuz Ay’ın oluşturduğu gelgit etkileri yüzeyde küçük ama sürekli bir zayıf frene benzetilecek sürtünmeye yol açıyor.
Ay’ın suyu ve kütlelerini kendi çekimine yönlendirmesiyle okyanuslarda ve kıtasal sular üzerinde sürtünme oluşuyor; bu sürtünme ise gezegenin kendi ekseni etrafındaki dönüşünü hafif hafif yavaşlatıyor. Sonuç olarak, yaklaşık her yüzyılda Dünya’nın dönüşü 1,8 milisaniye kadar yavaşlıyor. Bu yavaşlamanın uzun vadede, gezegenin girdabında †bazı senaryolarla çarpıcı etkileri olabileceği düşünülüyor.
600 milyon yıl önce, bir gün sadece 21 saat sürüyordu. Zaman içinde buzulların erimesi ve suyun yeniden dağılımı gibi süreçler bu freni daha da güçlendirdi. Teorik hesaplar, yaklaşık 50 milyar yıl sonra gezegenin tamamen yavaşlayıp Ay’a kilitlenebileceğini öne sürse de, bu senaryo bilim insanları tarafından pek olası bulunmuyor.
Geleceğe dair gerçekçi bir sınır ise, şu anda tabi olduğumuz evrenin dinamiklerinde yatıyor: Yaklaşık 7,6 milyar yıl sonra Güneş’in yakıtını tüketmesiyle kırmızı dev aşamasına geçmesi halinde dünyayı yutması mümkün. Böyle bir durumda gezegenin kendi kendine durması için uzun bir süre olmayacak ve hareket, ölü bir yıldızın evrimine bağlanmış bir kaderle son bulacak.
Sonuç olarak, Dünya’nın bugün yaptıklarından çok daha karmaşık ve uzun vadeli bir değişim söz konusu; ancak Ay’ın etkisi, gezegenin gün ışığı boyunca süregelen hareketini yavaşlatan ince bir fren olarak kalmaya devam ediyor.
News
