Dmitro, Finlandiya’da ailesiyle sakin bir yaşam sürerken oyun dünyasında yalnızca kendini ifade eden, utangaç bir çocuk olarak görülüyordu. 2022’nin ilk aylarında Mariupol’dan kaçan ailesinin travması, onun üzerinde derin izler bırakmıştı ve savaşin etkileri onu da etkiliyordu. Rus oyuncularla oynarken hissettiği utancı paylaştığında, onları kendisini Rusya’ya götürmeye çağıran sözler duydu. Bu çağrı, Dmitro’nun tüm dünyasını değiştirdi: aniden Finlandiya’daki evini terk edip sıcak savaşın sürdüğü Rusya’ya doğru yürümeye başladı.
İlerleyen süreçte ailesi, Dmitro’nun nerede olduğundan habersizdi. Yavuklusu olarak görülen bu kayıp, 7 ay sonra ancak ulaşabildi. 9 kilometre süren yürüyüş sonucunda sınırı geçmeye karar veren çocuk, Rusya tarafında gözaltına alındı. Savaşın gölgesinde, Rus yetkilileriyle yürütülen sorgular sırasında Dmitro, kendisini Rusya’da yaşamanın nasıl bir deneyim olduğuna dair net cevaplar veriyordu: “Burada yaşayabilir, büyüyüp çalışabilirdim.” Ancak kararını gerçeğe dönüştüren adım, evine dönmeyi arzulamasından başka bir şey değildi.
Bir anda karşısında duran şu gerçek, onun için yeni bir aileye dönüşmeye başlayan süreçlerin kapısını araladı: Sınırda yakalanınca, çocuğun bulunduğu yer bir yetimhane oldu. St. Petersburg’daki bir çocuk yuvasında 7 ay geçirdi. Dmitro, orada kalmak istemediğini ifade ediyordu; fakat bu istek, o dönemde karşılık bulmadı. Annede başlayan özlem ve korkular, onu ailesinden ayıran bu zorlu yolculukta en büyük itici güç oldu.
Dmitro’nun durumu sadece bir kayıp çocuğun hikayesi değildir; Ukrayna hükümetinin iradesi dışında Rusya’da görüldüğü için yaklaşık 19 bin 500 çocuğun arasında anılan bir örnektir. Yetimhanelerde büyüyen bu çocuklar, Rus aileler tarafından evlat ediniliyor ve çoğu zaman Ukraynaca konuşmaları yasaklanarak “Rus kültürüyle” yetiştiriliyor. Ancak Dmitro’nun hikayesi farklı bir motivasyonla başlasa da, sonuç itibarıyla yaşananlar benzerlerinin bir görüntüsüdür.
Anne için mücadele sürerken, Dmitro’nun annesi haftada bir kez sadece telefonla oğluyla konuşabildi. Hukuki yol arayışları üç ay süren çabalarının ardından dağılmış gibi görünüyordu; ama Kiev ve Moskova arasındaki temaslar bu umut ışığını canlı tuttu. Sonunda annesi, sekiz ay sonra oğluna kavuşmak için gerekli yol haritasını çizdi ve Dmitro, trenle Moskova’ya, ardından uçakla Minsk’e, oradan da Kiev’e götürüldü. Nihayetinde annesiyle kavuşan çocuk, özgürlükle gelen anne sıcaklığına yeniden kavuştu.
News
