İtalya’daki bir mağarada, 12.500 yıllık bir kafatasının biçimi, bilim dünyasında uzun süredir tartışmaları tetikleyen bir bilmeceydi. Yeni bulgular, bu benzersiz yapının bir hastalık sonucu değil, bebeklik döneminde uygulanan bir baş şekillendirme geleneğinin ürününü gösterdiğini işaret ediyor.
Modern teknolojinin yardımıyla yeniden incelenen AC12 kafatası, uzun ve dar çerçeveli görünümü ile dikkat çekiyordu. Araştırmacılar, kafatasının dijital bir kopyasını oluşturarak parçalarını sanal olarak yeniden birleştirdiler ve bu süreçte elde ettikleri geometrik morfometrik analizler, mevcut yapının kasıtlı bir modifikasyonun sonucunu net bir şekilde doğruladı.
Yumuşak olan bebeğin kafatası, kumaş şeritlerle sıkıca sarılıp uzun süreler boyunca bu şekilde bırakıldığı için kemikler, basınç altında kalıcı olarak şekil değiştirmiş ve karakteristik uzatılmış bir yapı kazanmıştır. Bu çalışma, AC12’yi Avrupa’daki yapay kafa şekillendirme pratiğinin en eski örneklerinden biri haline getiriyor ve bu geleneğin kıtadaki tarihini köklü biçimde geriye götürüyor.
Arene Candide’deki topluluk için bu gelenek sadece bir baş şekillendirme uygulaması değildi; yanaklara takılan yüz tıkaçları gibi diğer beden modifikasyonlarının da kanıtları mevcut. Bu bulgular, bedenin sosyal aidiyetin, statünün ve kimliğin ifadesi olarak kullanıldığı karmaşık bir kültürü işaret ediyor.
Bu uygulamalar sadece Avrupa’da mı görüldü? Hayır: Avustralya’da 13.500, Asya’da ise 11.200 yıl öncesine dayanan benzer örnekler bulunuyor. Bu durum, insan topluluklarının bağımsız mı yoksa göçlerle mi yayılan bir geleneği benimsediğini tartışmaya açıyor.
Şu anda iskelettler üzerinde yürütülen DNA analizleri, AC12’nin yerel bir halka mı ait olduğunu yoksa bu geleneği başka bir bölgeye taşıyan uzak bir grubun ürünü olup olmadığını ortaya çıkarmaya çalışıyor. Bu kafatası, atalarımızın kimliklerini bedenleriyle nasıl ifade ettiklerini bir kez daha hatırlatıyor ve geçmiş ile günümüz arasında şaşırtıcı bir köprü kuruyor.
News
