NOAA’nın verilerine göre temmuz–eylül döneminde ve sonrasında El Nino’nun oluşması olasılığı %50 ile %60 arasında değerlendiriliyor. Aynı dönemde ENSO nötrden La Niña’ya geçişin ise Şubat–Nisan döneminde gerçekleşme ihtimalinin yaklaşık %60 olduğu belirtiliyor. Ancak bu tahminlerin erken döneme ait olması nedeniyle kesinliğin sınırlı olabileceği, model belirsizliğinin hala yüksek olduğuna vurgu yapılıyor.
El Nino ve La Niña, Pasifik Okyanusu’ndaki karşıt iklim durumlarını ifade eder ve dünya genelindeki hava olaylarını önemli ölçüde etkileyebilir. Pasifik’in kuzeydoğusunda alize rüzgarları doğudan batıya eser ve yüzey sularını batı taraflara taşır; El Nino’da bu rüzgârlar zayıflar ya da yön değiştirir ve doğu Pasifik’te yüzey suları normalden daha sıcak hale gelir. La Niña dönemlerinde ise rüzgarlar güçlenir, sıcak sular Avustralya ve Güneydoğu Asya kıyılarına doğru itilerek Amerika kıtaları çevresinde yüzey sıcaklıklarını düşürebilir.
DAHA UZUN SÜREBİLİR El Nino olayları genellikle iki ila yedi yılda bir görüldüğü halde, mevcut durumlarda çoğu zaman yaklaşık bir yıl sürüyor ancak süresi uzayabiliyor. Bu döngüler sona erdiğinde çoğunlukla La Nina izliyor ve küresel hava düzenleri üzerinde belirgin etkiler yaratıyor. Uzmanlar, El Nino’nun tropikal kara bölgelerinin geniş bir kesiminde yağışları baskılama eğilimi gösterdiğini belirtiyor; bu da Asya, Afrika ve Güney Amerika musonlarının normalden daha kurak geçmesine yol açabilir.
Buna karşılık ABD’nin güneyi, Peru, Arjantin, Güney Avrupa, Kenya ve Uganda’da yağış miktarında artış ve bazı bölgelerde sel riskinin yükselişiyle ilişkilendirilir. El Nino yıllarında tropik bölgelerde sıcak hava dalgaları güçlenebilir ve bu durum çoğu zaman kaydedilen en sıcak yıllar arasında yer alır.
SICAKLIK REKORLARI GELEBİLİR Meteorologlar, tipik bir El Nino olayının küresel ortalama sıcaklığı geçici olarak yaklaşık 0,1–0,2 santigrat derece yükseltebileceğini belirtiyor. Ancak bu artış, insan kaynaklı iklim değişikliğinin sanayi öncesi döneme kıyasla küresel yüzey sıcaklığını yaklaşık 1,3–1,5 derece yükseltmesiyle karşılaştırıldığında nispeten sınırlı kalıyor. Ayrıca yeni verileriyle NOAA, sıcaklık hesaplamalarında yöntem değişikliğine giderek gezegenin giderek ısınmasıyla uyumlu olacak şekilde eskiye kıyasla yeni bir endeks kullanmaya başladı.
Yeni yaklaşım, tropikal Pasifik’teki üç bölgede 30 yıllık ortalamalara göre sıcaklık farkını esas alıyordu ve 0,5 derece sıcaklık artışı El Nino olarak kabul ediliyordu. Şimdi ise karşılaştırmalar dünya genelindeki tropikal bölgelerle yapılıyor ve bu değişiklik, geçmiş değerlerle karşılaştırmalı olarak bazen yarım dereceye kadar farklı sonuçlar doğurabiliyor. Bu durum La Niña tespitlerinde artış veya El Niño tespitlerinde azalmaya yol açabileceği için küresel sıcaklık kayıtlarını etkileyebiliyor.
News
