Titan’ın yüzeyinin altında eski verilerin yeniden incelenmesi, yüzeyin altında yalnızca katı bir okyanus olmadığını, daha karmaşık bir yapı olabileceğini gösteriyor. Yapılan çalışmada, buz ile su karışımı tabakaların, Arktik buzlarının davranışlarına benzer bir mekanizmayla işlediği öne sürülüyor ve bu durum yaşam olasılığını tamamen reddetmiyor.
Washington Üniversitesi’nden Baptiste Journaux, yüzeyin altında bulunan bu katmanın, açık okyanus formlarına benzer bir sistem sunmaktan ziyade farklı bir enerji ve besin akışı sağlayabileceğini belirtiyor. Titan’da bugüne kadar herhangi bir yaşam belirtisi gözlemlenmemiş olsa da, gezegenin yüzeyi Güneş Sistemi’ndeki sıvı bulunan tek nokta olarak dikkat çekiyor. Sıcaklık eksende -183 santigrat dereceye kadar düşerken, burada görülen yağışlar ve göletler metan esaslıdır; su değil.
Çalışmalar, yüzeyin 100 kilometre derinliğinde buz kabuğu ve bunun altında 250 kilometre derinliğe uzanan slush ile sıvı su tabakalarının bulunduğunu öne sürüyorlar. 2008’de gündeme getirilen yeraltı okyanusu hipotezi, Titan’ın yüzeyindeki deformasyonları açıklamaya çalışırken yeniden tartışılıyor. Petricca önderliğindeki bilgisayar modelleri, bu bölgelerde akışkanın fiziksel özelliklerinin değiştiğini ve viskozitenin artmış olması nedeniyle mevcut modellere farklı bir bakış kazandırdığını ifade ediyor.
Bu yeni bulgulara şüpheyle bakan bilim insanları da mevcut. Sapienza Üniversitesi’nden Luciano Iess, Titan’ın gerçekten bir okyanus dünyası olup olmadığını kesinleştirebilmek için yeterli kanıt olmadığını savunuyor. Öte yandan NASA’nın Dragonfly misyonu, 2034’te Titan’a ulaşmayı hedefliyor ve bu görev, yüzey ve içyapı hakkında daha netler sunabilir. Helikopter benzeri bir araçla yapılacak keşifler, yaşamın varlığına ve su kaynaklarına dair daha fazla veri toplamayı amaçlıyor.
News
