Bir zamanlar toprağa yuva kazmak için çalışan arılar, bu kez alışılmadık bir malzeme kullanarak yeni bir konak buldu. Kazı çalışmaları sırasında karşılarına çıkan kemik boşlukları, arıların yuva yapımında nasıl bir alternatif arayışına girdiklerini gösteriyor. Çalışmada şu anki ilginç sonuçlar elde edildi: çoğu kemik boşluğunun hutia adı verilen, büyük ve grotesk görünen kemirgen türüne ait olduğu belirtiliyor; bazıları ise artık soyu tükenen bir tembel hayvanına ait olabilir. Bu bulgular, bilim dünyası için iki önemli dönüm noktasını ortaya koyuyor.
Birincisi, daha önce hiçbir arı yuvasının fosil içindeki mevcut boşluklarda keşfedilmemiş olması; ikincisi ise arıların mağara ortamında yuva yaptığına dair belgelenmiş ikinci örnek olmasıdır. Önceki çalışmalar, arıların eski kemiklere delik açıp yuva yaptıklarını göstermişti. Ancak şu ana kadar olan bulgular, arıların mevcut boşlukları da kullanabileceğini ortaya koyuyor.
Bu keşfin yayımlandığı Royal Society Open Science dergisinde, Osnidum almontei adlı fosil arı yuvalarının, tortu tabakalarında bulunan her kemik boşluğunu değerlendirerek nasıl konumlandığını belirlediklerini aktaran ifadelere yer verildi. Araştırmacılar, arıların bu kemikleri hangi dönemde kullandığını değerlendirirken, baykuşların kemikleri mağaraya taşımasından çok sonra bir döneme ait olduklarını düşünmüştür.
Hispaniola baykuşları (Tyto ostologa) gibi eski türlerin hutiaları avlayıp mağaraya taşıdığı ve kemiklerin ya olduğu gibi ya da sindirilmiş bir halde dışkı olarak bırakıldığı, mağaradaki kuş kemiklerinin arıların yuva alanını işaret ettiğini gösterir. Zaman içinde tortu birikintileriyle örtülen bu kemik yığınları, kuşlardan arılara uzanan uzun bir geçmişin evrelerini gözler önüne seriyor. Bir diş boşluğunda altı farklı arı yuvası katmanı tespit edilmesi, ardışık nesillerin aynı noktayı yeniden ve yeniden kullanma eğilimini gösteriyor.
Neden arılar bu kez doğal topraktan çok kemikleri tercih etti? Florida Üniversitesi’nden Mitchell Riegler’e göre bu bölgenin karstik yapısı ve keskin kireçtaşı ile kaplı olması, doğal toprağın örtüsünün aşınmasına yol açmış olabilir. Bu durumda arılar için mevcut boşluklar, toprağa göre daha elverişli bir yuva sağlayarak adaptif bir seçenek sunmuş olabilir.
News
