Piyasaların dalgalı seyrettiği günlerde iç talep artarken, dolandırıcılık girişimleri de hız kazanıyor. Kapalıçarşı geleneğini modern rafineri standartlarıyla karşılaştırırken, bir metalin gerçekten değerli olup olmadığını anlamak çoğu zaman uzman bakışı gerektirir. Ancak temel kontrollerle kendinizi koruyabilirsiniz.
1. Damga ve ayar kontrolü Gerçek bir külçede üretici rafinerinin logosu, saflık derecesini gösteren milyem değer ve net ağırlık bulunur. Türkiye’de satılan takılarda ise 916 (22 ayar), 750 (18 ayar) veya 585 (14 ayar) gibi etiketler görmek yaygındır. Ancak uyarı şu ki damga tek başına güvenilir değildir; sahteciler damgayı da taklit edebilir.
2. Mıknatıs testi Altın ve gümüş manyetik değildir. Takı veya külçe mıknatıs üzerinde kendini gösteriyorsa içinde demir, nikel veya kobalt gibi değersiz metaller olabilir ve bu hızlı bir sahtecilik çıtasıdır.
3. Ses ve sertlik testi Altın doğal olarak yumuşaktır. Beden üzerinde baskı uygulandığında veya nispeten sert bir darbe alındığında iz bırakabilir. Gerçek altın, sert bir zemine düştüğünde tok ve yankısız bir ses çıkarır; sahte olan ise daha tiz bir çınlama yapabilir.
4. Özgül ağırlık ölçümü Altın, dünyanın en yoğun metallerinden biridir. Profesyonel yatırımcılar, metali saf suya koyup hacmiyle ağırlığını karşılaştırarak özgül ağırlığını hesaplarlar. Sonuç, 19.32 g/cm³ civarından önemli ölçüde sapıyorsa ürünün içinin farklı metal olma ihtimali yüksektir.
5. Güveli Lİman için sertifikalı ürün tercihi En kritik öneri kaynağa odaklanmaktır. LBMA sertifikalı rafinerilerden alınan ürünleri tercih edin. Ambalajın kırılmaz olması, üzerinde QR kod veya seri numarası gibi güvenlik öğelerinin bulunması da önemli göstergelerdir. Ucuz altın vaatlerine kanmayın; piyasa değerinin çok altında fiyatlar çoğu kez sahteciliğin işaretidir.
News
