Türkiye, dünya genelinde en uzun çalışma saatlerine sahip ülkeler arasında yer almakta ve burada çalışanların yaklaşık üçte biri, haftada 50 saatten fazla mesai yapmaktadır. Anayasa ile güvence altına alınmış olan hafta tatili ve yıllık ücretli izin gibi işçi hakları, İş Kanunu’nda açık bir şekilde düzenlenmiştir. Ayrıca, eksik noktalar Yargıtay’ın içtihatları ile tamamlanmaktadır.
İş Kanunu’na göre, Türkiye’de haftalık azami çalışma süresi 45 saat olarak belirlenmiştir. Bu süre, aksi bir anlaşma yapılmadığı takdirde, haftanın iş günlerine eşit şekilde dağıtılmaktadır. Örneğin, haftada 6 gün çalışan işyerlerinde günlük çalışma süresi 7,5 saat, haftada 5 gün çalışan işyerlerinde ise 9 saattir. Haftalık 45 saati aşan tüm çalışma süreleri, fazla mesai olarak kabul edilir. Çalışma süresi, işçinin işte fiilen çalıştığı zamanı ifade ederken, ara dinlenme süreleri bu hesaba dahil edilmemektedir.
Günlük çalışma süresi içinde verilen ara dinlenmeler, işin niteliğine ve işyerinin geleneklerine uygun şekilde düzenlenmektedir. İş Kanunu’na göre ara dinlenme süreleri şu şekildedir:
Bu süreler asgari olup, kesintisiz olarak verilmesi gerekmektedir. Ara dinlenmeleri, aynı ya da farklı saat dilimlerinde kullanılabilir; ancak işin başlama veya bitiş saatleriyle birleştirilerek uygulanamaz. İşçilerin ara dinlenme süreleri boyunca tamamen serbest oldukları ve bu süreyi işyeri içinde veya dışında geçirebilecekleri kanunla güvence altına alınmıştır. Eğer işveren, işçiyi bu dinlenme süresinde çalıştırırsa, bu süre kullanılmamış sayılacak ve işçiye bu zaman dilimi için de ek ücret ödenmesi gerekecektir.
Kanun, günlük çalışma süresini 11 saat ile sınırlandırmıştır. Yargıtay kararlarına göre, günlük 7,5 saat ile 11 saat arasında çalışan işçilere 1 saat ara dinlenmesi yeterli sayılırken, 11 saati aşan çalışma durumlarında işçilere en az 1,5 saatlik ara dinlenmesi sağlanmalıdır.
Ara dinlenme süreleri, toplu şekilde veya plan dahilinde sırayla kullanılabilir; ancak bu süre, işe geç başlama ya da erken bitirme şeklinde uygulanamaz. Kanuna göre, işçilere her 7 günlük dönem içinde kesintisiz en az 24 saat hafta tatili yaptırılması zorunludur. Haftalık 45 saatlik çalışma süresi 6 günde tamamlanan işyerlerinde hafta tatili 1 gün, 5 günde tamamlanan işyerlerinde ise 2 gündür. İşçilerin hafta tatili hakkını kazanabilmesi için, tatilden önceki 6 gün boyunca çalışmış olmaları gerekmektedir. Ancak zorunlu mazeret izinleri veya raporlu günler, çalışılmış gün olarak değerlendirilir.
Yargıtay’ın kararlarına göre, işçiye 7 gün içinde kesintisiz 24 saat hafta tatili verilmediği takdirde, bu izin kullandırılmamış sayılmaktadır. Hafta tatili sırasında kısa bir süre bile çalıştırılan işçinin tatil hakkını kullanmadığı kabul edilir. Hafta tatilinde çalıştırılma durumu ise işçinin onayına bağlıdır. Kendi rızasıyla çalışmayı kabul eden işçiye, bu çalışmanın karşılığında yüzde 50 zamlı bir günlük ücret ödenmesi gerekmektedir. Eğer işçi, hafta tatilinde çalıştırıldığı halde fazla mesai ücretini alamazsa, bu durumu yazılı delil ya da tanıklarla ispatlayabilir. Buna karşılık, işveren ise hafta tatilinde çalıştırdığı işçiye izin verdiğini ya da ücret ödediğini yazılı belgelerle kanıtlayabilir.