Britanya kıtasını Avrupa ana kara ile bağlayan suları altındaki Doggerland bölgesinde yürütülen çalışmalar, alanın 16 bin yıl önce meşe ve karaağaç çeşitleriyle zengin bir ormana ev sahipliği yaptığını gösteriyor. Yapılan antik DNA analizleri, bu ormanların varlığını, bölge için öngörülen tarihten çok daha önce başlatmış olabileceğini ortaya koyuyor.
Çalışmada deniz tabanından çıkarılan 41 sondaj örneği ile 252 tortul katman incelenerek, ılıman iklimin etkisi altındaki ağaç türlerinin varlığı bilimsel olarak doğrulandı. Özellikle bölgeden 400 bin yıl önce kaybolduğunu düşünen Pterocarya türüne ait DNA izlerine rastlanması, bazı hassas bitkilerin buz çağlarında bile izole alanlarda uzun süre hayatta kalabildiğini gösterdi. Ayrıca ıhlamur ağaçlarının (Tilia) Britanya ana kara kıtasından iki bin yıl öncesine göre daha önce burada belirginleşmesi, ekosistemin tahmin edilenden daha karmaşık bir dinamiğe sahip olduğunu işaret ediyor.
Barınak ve barınma kaynağı olarak erken insan toplulukları Bu eski ormanlar Mezolitik dönem insanları için temel bir yiyecek ve barınak alanı sunmuş. Kuzey Denizi’nin yükselmesiyle bu yerleşim noktalarının sular altında kalması, Britanya’daki erken insan izlerini inceleyen arkeolojik çalışmalarda eksikliği açıklıyor. Bu keşif, eski yaşam alanlarının mevcut iklim koşullarıyla nasıl etkileştiğini yeniden düşünmeye yönlendiriyor.
Ekosistem tarihi yeniden yazılıyor Kıyı sularının tortuları üzerinden elde edilen veriler, buz çağından çıkış sürecinin beklenenden daha hızlı ilerlediğini gösteriyor. Avrupa’nın biyolojik geçmişinin eksik parçaları artık daha net bir tablo halinde bir araya geliyor ve Doggerland’ın sadece bir geçiş yolu değil, zengin biyolojik çeşitliliğe sahip kalıcı bir habitat olduğu netleşiyor.
News
