Geleneksel yapılar çoğu zaman zeminin donmuş toprakla yakın temasında sorun yaşıyor ve bu da soğuğun evin üst katlarına hızla yükselmesine yol açıyor. Norveç’te ise bu problem, zeminin tamamen ısı yalıtımıyla ayrıştırılması sayesinde çözüme kavuşuyor. Pek çok yerde sadece 5 santimetre kalınlığında yalıtım kullanılırken, Norveç’te ekstrüde polistiren köpük 20–30 santimetre kalınlığında uygulanıyor ve suya dayanıklı bu malzeme zemini ısı kabuğunun ayrılmaz bir parçası hâline getiriyor.
Zemin böyle sıcak kalıyor Norveç tipi sıcak zemin sistemi çok katmanlı bir yapıya sahip. Hazırlık aşamasında zemin, kum-çakıl karışımıyla ve geotekstil ile grobetonla donatılıyor. Ardından nem girişini engelleyen etkili bir su yalıtımı uygulanıyor. Bu katmanın üzerine kalın bir ısı yalıtım tabakası yerleştiriliyor. Sonrasında düşük sıcaklıkta çalışan yerden ısıtma boruları döşenip donatılı şapla sabitleniyor. Sistemin kilit noktası, ısıyı yukarıya yönlendiren özel bir yansıtıcı altlıkta saklı. Son katmanda ise seramik, dökme zemin ya da ısıyı iyi ileten ahşap çeşitleri tercih ediliyor.
Gereğinden yüksek sıcaklıklar yerine daha düşük sıcaklıklar Evde konforun sürdürülmesi için su sıcaklığı genelde 30–35 dereceyle sınırlı kalıyor. Zayıf yalıtımlı binalarda bu değer 60–70 dereceye kadar çıkabiliyor. Başlangıç maliyeti yüksek olsa da, uzun vadede önemli tasarruf sağlıyor ve yapılan hesaplar, Norveç tipi zemin yalıtımıyla ısıtma giderlerini %40–60 oranında azaltabileceğini gösteriyor. Bu yaklaşım, 4–7 yıl içinde kendini amorti ediyor.
Termos etkisiyle enerji bağımsızlığı Ayrıca farklı bir avantaj olarak ısıtma kesilse dahi ev içi sıcaklık 1–2 derece düşüyor. Böyle bir güvenlik ve konfor sağlayan yapı, enerji bağımsızlığı açısından da önemli bir rol oynuyor. Uzmanlar, birçok ülkede yalıtımdan tasarruf edilmesi nedeniyle yıllarca yüksek enerji faturalarının ödendiğine dikkat çekiyorlar. Skandinav ülkelerinde ise konutun 20–30 yıllık toplam maliyeti hesaplandığında ısı kaybının en kritik unsur olduğu belirtiliyor.
News
